Odpowiedzialność za zwierzęta

Data orzeczeniaSąd/SygnaturaTezaPełna treść lub fragment uzasadnieniaPublikatory
2013.09.13SO/IV Ca 867/12Dla spełnienia przesłanki „chowania zwierzęcia” określonej w art. 431 kc wystarczające jest sprawowanie jakiegokolwiek władztwa faktycznego nad zwierzęciem. Władztwo to może zarówno wynikać z jakiegoś tytułu prawnego, jak również przybierać taką formę władania, za którym nie stoi żadne uprawnienie. IV Ca 867-12http://orzeczenia.ms.gov.pl
2012.12.18SA/I ACa 1145/12Art. 431 KC ma charakter szczególny wobec ogólnej podstawy odpowiedzialności za czyn własny i wyłącza zastosowanie art. 415 Kodeksu cywilnego, jeżeli szkoda została wyrządzona przez zwierzę. Dotyczy to wyłącznie przypadków, gdy zwierzę spowodowało szkodę „własnym popędem”, a więc spontanicznie, niezależnie od dyspozycji wydawanych mu przez człowieka. I ACa 1145-12http://orzeczenia.ms.gov.pl
2008.12.03SN/V CSK 310/08Przepisy dotyczące odszkodowania przewidziane w ustawie prawo łowieckie, dotyczące szkód łowieckich (art. 46-50), mają charakter lex specialis wobec przepisów Kodeksu cywilnego. Dlatego m.in. art. 431 k.c. nie ma zastosowania do zwierząt żyjących w stanie wolnym. W konsekwencji zrozumiała jest odmienna odpowiedzialność dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego za zwierzynę wolną, niepoddającą się bezpośredniej pieczy. V CSK 310-08www.sn.pl
2004.04.07SN/ IV CK 231/2003 Jeśli w chwili zdarzenia zwierzę jest prowadzone przez człowieka, a nie kieruje się własną siłą popędu, jego właściciel nie odpowiada za szkodę przez nie wyrządzoną na podstawie art. 431 kc, mówiącego o odpowiedzialności za zwierzętaZasada odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez zwierzę nie jest zależna od zdolności do efektywnego pokierowania nim przez człowieka, lecz od tego czy wyrządzając szkodę zwierzę jest w ogóle kierowane przez człowieka, czy też nie będąc jego narzędziem, np. puszczone wolno, wyrządza szkodę w wyniku samoistnego i niezależnego od człowieka zachowania się. Z punktu widzenia przedstawionych zasad klacz, na której jechała powódka była zwierzęciem przez nią kierowanym, niezależnie od tego w jakim stopniu była ona w stanie ostatecznie zapanować nad jego zachowaniem. Skuteczność czynności kierującego w takiej sytuacji jest w praktyce zawsze wypadkową wielu czynników takich, jak umiejętności jeźdźca, cechy zwierzęcia, oraz ryzyko związane z nieprzewidywalnością jego zachowań www.lexis.pl
1968.06.06SN/I CR 148/681. Przepis art. 431 k.c. ma zastosowanie tylko wtedy, gdy zwierzę wyrządza szkodę z własnego popędu, a więc w wyniku samoistnego, niezależnego od człowieka zachowania się. Jeżeli natomiast zwierzę jest tylko narzędziem człowieka, a więc gdy jest przez niego kierowane czy to w zaprzęgu, czy przy jeździe konnej, czy też w sytuacji, gdy jest prowadzone, to odpowiedzialność za szkody wyrządzone zachowaniem się zwierzęcia opierała się i nadal opiera się na zasadach ogólnych, tzn. na art. 415 k.c. I_CR_148-68OSNC 1969/11/199

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

%d bloggers like this: